வேறாக்கி கிடத்திடமுடியாமல்
வேரோடிக்கிடக்கும் மனதின் ஆழத்தில்----

என் பிறந்த நாள் பரிசாக
நீ உதிர்த்துப்போன புன்னகையும்
பிரிவுகளின் தவிப்புகள்
சிந்தும் கண்ணீர்த்துளிகளும்
உன்னில் எனக்கு பெறுமதியானவை

மெல்ல மெல்ல நகரும் பொழுதுகள்
வாழ்வின் பாகங்களை
சிதைத்துக்கொண்டே செல்லும்
ஓர் இரவின் ஓரத்தில்
உன் ஞாபகங்கள் சுமக்கும் என்னை
தனிமைப்படுத்திவிடுகிறது

கனவுகள் பூச்சியங்களாகும்
கருத்தரிக்காத இரவுகளில்
உன் பிரம்மையின் பொய் நிழல் தழுவும்
என் உடல்
பாயோடு இழையோடிக்கிடக்கும்
நீ வந்து நோய்விசாரித்துச் செல்ல…

-கிராமத்தான் கலிபா-
பொத்துவில்